 |
|
 |
|
Giyim
Çocuklar elbiselerinin kirleneceği endişesiyle olağan yuva etkinliklerine katılmak istemeyebilirler. Ya da bir yığın düğmesi, bağcığı, kemeri olan giysilerini çabucak çıkaramadıkları için son ana değin erteledikleri tuvaletlerini altlarına kaçırıp, çok üzülebiliyorlar.
Oysa, çocukları yuvaya gönderirken eşofman türü rahat giysiler tercih edilirse, hem çocuklar kirlenmesinden endişe duyup, çekingen davranmazlar, hem de kendi işlerini kendileri yapabilme alışkanlığını daha rahat kazanarak mutlu olurlar.
Giysi konusunda kış aylarında bizleri uğraştıran en önemli sorun da çocukların kat kat, çok kalın giysiler giydirilerek gönderilmeleridir. Unutulmasın ki, terlemek, hastalığı uzaklaştırmaktan daha çok davet eder. Yuvamız çift kombiyle ısıtılmaktadır ve sıcaklık hava koşullarına göre ayarlanmaktadır. Yani, çocuğun yuvada üşüyüp, hasta olması diye bir şey söz konusu değildir. Aynı şey servis için de geçerlidir. Çocuklar giydirilirken servis otosunun da kaloriferi olduğu düşünülmelidir. O yüzden çocukların kışın yuvaya gönderilirken üst üste kalın giysilerle gönderilmemesini rica ediyoruz; bir kazak, bir gömlek bunun için yeterlidir. Böylece, çocuk terlediğinde kazağını çıkartarak, gömlekle rahatça oynayabilir. |
|
| |
|
|
|
Yuvadan Gelen Mesajlar
Yuva öğretmenleri bazen çocuklardan yuvadaki etkinliklerde kullanılmak üzere evlerinden çeşitli nesneler getirmelerini isterler. Örneğin, çocuk yuvadan döndüğü bir akşam annesine, ertesi gün yuvaya eski bir şişe götürmesi gerektiğinden ve bunun çok önemli olduğundan söz edebilir. Ancak, anne çocuğun bu söylediklerini ciddiye almaz ve önemsemezse, çocuk çelişkiye düşebilir. Bir yandan öğretmeni çocuğa bir görev vermekte ve diğer çocuklar gibi onun da bu görevi yerine getirmesini beklemekte, diğer yandan anne çocuğun söylediklerini ciddiye almamaktadır (Örneğin; anne eski bir şişenin yuvada hiçbir işe yaramayacağını, bunun, çocuğun kendi fantezisinin bir ürünü olduğunu düşünüp, çocuğa olumsuz yanıt vermektedir).
Aslında, bu gibi durumlarda annenin çocuğu ciddiye almamasının bir nedeni de, veliyle herhangi bir konuda iletişim kurmak isteyen öğretmenin genelde çocukla yazılı bir not göndermesidir. Böyle bir not göremeyen anne, isteğin gerçekten öğretmenden geldiğine inanmamakta ve çocuğu ciddiye almamaktadır. Ancak, unutulmamalıdır ki, çocuğun yuvada öğrenmesi gereken en önemli şeylerden biri de, kendisine verilen görevleri bağımsız bir biçimde yerine getirebilmesi, büyüklere aktarması gerekenleri kendisinin iletebilmesidir. Anne, çocuğun getirdiği bir mesaj karşısında kuşkuya düşer ve yazılı bir not da göremezse, yuva öğretmenine telefon edip, bilgi alabilir. Zaten bu tür kuşkulu yaklaşımlardan doğan güçlükler giderek yerini güvene bırakmakta, çocuk da annesiyle öğretmeni arasında çelişkiye düşmekten kurtulmaktadır. |
| |
|
|
Haftanın Çocuğu
Haftanın çocuğu, kura ile seçilen ve bir hafta boyunca sınıfta öğretmenden sonra gelen ikinci kişidir. Bir anlamda öğretmenin yardımcısıdır. Bu süre içinde evinden dilediği oyuncağı ya da kitabı –geri götürmek üzere- getirip yuvada arkadaşlarıyla birlikte kullanabilir. Ayrıca ilk kez haftanın çocuğu seçilmişse, haftanın ilk günü birkaç resmiyle birlikte, kısa bir özgeçmişinin yer aldığı, kendisini ve ailesini tanıtan bir pano ile yuvaya gelir. Bu pano hafta boyunca sınıfta asılı kalır. Ayrıca, arkadaşları tarafından haftanın çocuğunun gerçek boyutlu bir resmi çizilip boyanır ve hafta bitiminde çocukla beraber eve gönderilir. Haftanın çocuğu sonraki haftanın çocuğunu kura ile seçer ve bu uygulama yıl boyunca devam eder. Daha sonraki seferde haftanın çocuğuna arkadaşları ve öğretmeni ev ziyaretinde bulunur.
Bu uygulamadaki amacımız: Çocuğa, kendisini ve ailesini arkadaşlarına tanıtma olanağı verme, oyuncaklarını ve kitaplarını tanıtarak, arkadaşlarıyla birlikte oynama, paylaşma alışkanlığını kazandırma, sıra bekleme alışkanlığı edinmesine yardımcı olma, ayrıca grup içerisinde edilgen, çekingen durumda olan çocukların da ön plana çıkmasını sağlamak ve her çocuğu liderlik duygusunu tatma olanağı vermedir. |
|
|
|
 |
|
 |
|
|
|
|
